10 rocznica śmierci Grażyny Wilk

22 września 2026 r. minęła 10. rocznica śmierci Grażyny Wilk (1952-2016), bibliotekarki przez 42 lata związanej z Uniwersytetem Śląskim (UŚ).

Urodziła się 5 stycznia 1952 r. w Jędrzejowie. Dzieciństwo i pierwsze lata nauki spędziła w Rakoszynie, gdzie jej ojciec kierował szkołą, a matka była szkolną bibliotekarką. Od 1962 r. kontynuowała naukę w Sędowicach, dokąd rodzina się przeniosła, gdy ojciec objął kierownictwo tamtejszej szkoły, a następnie w Liceum Ogólnokształcącym im. Hugona Kołłątaja w Pińczowie. W 1969 r. podjęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, zakończone pracą magisterską pt. „Poetyka historycznych opowiadań Stefana Żeromskiego”, napisanej pod kierunkiem prof. Tadeusza Bujnickiego.

4 grudnia 1974 r. rozpoczęła pracę w bibliotece Instytutu Filologii Polskiej na Wydziale Filologicznym UŚ. Od sierpnia 1976 r. była związana z Biblioteką Instytutu Filologii Rosyjskiej (później przemianowaną na Bibliotekę Instytutu Filologii Wszechsłowiańskiej), którą kierowała w latach 1979-1996. Od listopada 1996 r. przez blisko 20 lat pracowała w Bibliotece Polonistycznej (przemianowanej później na Bibliotekę Wydziału Polonistycznego). Skutecznie zabiegała o powiększanie księgozbioru w każdych warunkach, w których pracowała. Udało jej się zebrać znakomitą kolekcję publikacji, zawierającą wiele pozycji z tzw. drugiego obiegu. Znacznie później zajęła się bezdebitem jako problemem badawczym, przygotowując referat na międzynarodową konferencję 2002 r., w Opawie (Czechy) pt. Opozycja: Bezdebit - ?, opublikowany w Česká a polská samizdatová literatura (Opava 2004). Podejmowała badania z zakresu bibliotekoznawstwa i literaturoznawstwa. Wyniki tych prac ogłaszała drukiem lub przedstawiała na konferencjach naukowych.

Lubiła uczyć i jakiś czas zajmowała się tym dodatkowo. Od roku szkolnego 1976/77 do 1979/80 pracowała jako polonistka w Zasadniczej Szkole Zawodowej Specjalnej przy Spółdzielni Inwalidów „Mysłowiczanka” w Mysłowicach. W pierwszych latach; XXI w. zajęła się dydaktyką akademicką. Prowadziła na kulturoznawstwie, a potem także na polonistyce proseminaria z zakresu redakcji technicznej, strategii wydawniczej na rynku książki oraz współczesnego rynku książki. Pracując ze studentami uświadamiała im, jak ważny jest warsztat naukowy, rzetelne podejście do badanego materiału, szacunek do źródeł oraz precyzja wypowiedzi. Miała ogromną wiedzę z zakresu edytorstwa, a także praktykę w tym zakresie. Pracowała m.in. nad rękopisami Wlastimila Hofmana i przygotowywała je do druku. Interesowała się też edytorstwem prac naukowych, co znalazło odbicie m.in. w artykule Standardy edytorskie i praktyki publikowania tekstów naukowych z zakresu archeologii na przykładzie oficyn wydawniczych województwa śląskiego i opolskiego w XXI wieku. Współpracowała jako redaktor z Wydawnictwem Uniwersytetu Śląskiego, Wydawnictwem Naukowym „Śląsk”, Videografem, redakcjami czasopism. Była redaktorem językowym powstałego w 2005 r. specjalistycznego pisma „Bibliotheca Nostra. Śląski Kwartalnik Naukowy”, nadzorowała od pierwszego numeru redakcję utworzonego w 2012 r. w Katowicach rocznika „Laboratorium Kultury”. Pracowała także nad przekładami beletrystyki oraz edycją popularnych wydań literatury.

Zmarła 22 września 2016 r. w Katowicach.

M.B.