10. rocznica śmierci Wandy Haliny Jastrzębskiej

14 czerwca 2026 minęła 10. rocznica śmierci Wandy Haliny Jastrzębskiej (1927-2016), bibliotekarki, bibliografa, wieloletniej pracowniczki Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy.

Urodziła się w Siedlcach we wrześniu 1927 r. w rodzinie inteligenckiej. Dzieciństwo spędziła w Zbuczynie i tam w 1940 r. ukończyła szkołę powszechną. Program szkoły średniej poznawała na lekcjach prywatnych początkowo w Zbuczynie, a od 1942 r. na tajnych kompletach w Siedlcach. Maturę uzyskała w 1946 r. na podstawie egzaminu w Państwowym Liceum i Gimnazjum im. Królowej Jadwigi w Siedlcach. W latach 1946-1951 była studentką kierunku historycznego na Uniwersytecie Warszawskim (UW), po przerwie kontynuowała studia w latach 1958-1961 w Katedrze Bibliotekoznawstwa UW, uzyskując tytuł magistra bibliotekoznawstwa.

Pracę zawodową podjęła już w czasie studiów, początkowo jako nauczycielka w szkole powszechnej (1947/48) oraz w Bibliotece Uniwersyteckiej w Warszawie (1949). W grudniu 1949 r. została zatrudniona w Bibliotece Publicznej m.st. Warszawy i z tą instytucją związała się na 50 lat. Po przejściu na emeryturę w 1991 r., kontynuowała pracę w zmniejszonym wymiarze godzin do 1999 r. Miejscem, z którym związała się na stałe, był Dział Bibliologiczno-Informacyjny (od 1954 r. Dział Informacyjno-Bibliograficzny).

Systematycznie rozwijała kwalifikacje zawodowe, uczestnicząc w kursach doskonalących, konferencjach związanych z organizacją służb informacyjnych w bibliotekach publicznych i ogólnopolskich naradach bibliografów organizowanych przez Bibliotekę Narodową. Od 1964 r. pracowała na stanowisku kustosza, od 1966 adiunkta bibliotecznego, następnie kustosza dyplomowanego (1972) i st. kustosza dyplomowanego (1978). W latach 1963-1980 była kierowniczką Oddziału Informacji Naukowej w Dziale Informacyjno-Bibliograficznym. Była główną organizatorką dwóch dużych kartotek stanowiących podstawowy warsztat informacyjny Działu: kartoteki kwerend rejestrującej tematy aktualnych zainteresowań czytelników i uzupełnianej na bieżąco w oparciu o przegląd nowych nabytków książek i 20 tytułów czasopism oraz tzw. kartoteki tytułowej w układzie alfabetycznym tytułów książek. Kartoteka ta pozwalała na szybkie ustalenie autora dzieła znanego czytelnikowi jedynie z tytułu i cieszyła się uznaniem czytelników i pracowników innych bibliotek. Zastosowane rozwiązanie wyprzedzało możliwości, jakie dało wprowadzenie do bibliotek komputerów.

Opracowywała scenariusze i organizowała wystawy, które cechowała duża wartość poznawcza i precyzja w doborze materiałów. Na szczególne podkreślenie zasługuje jej udział w przygotowaniu wystaw związanych z jubileuszami Biblioteki na Koszykowej: ”50 lat Biblioteki Publicznej„ (1957); ”Biblioteka Publiczna w służbie społeczeństwu” (1973); „Społeczeństwo swojej Bibliotece” (1983) i „90 lat Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy” (1997) oraz wystaw poświęconych tematyce varsavianistycznej m.in. ”Warszawa w planach i przewodnikach” (1967),”Laureaci nagród literackich m.st. Warszawy„ (1971), „Ulica Koszykowa„ (1983).

Współtworzyła „Centralny Katalog Varsavianów” zainicjowany przez powstały w obrębie Działu Informacyjno-Bibliograficznego Ośrodek Wiedzy o Warszawie (1962).

Cieszyła się wielkim szacunkiem współpracowników i przełożonych. Odznaczona była: Srebrnym Krzyżem Zasługi (1975), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1986), Złotą Odznaką Honorową „Za Zasługi dla Warszawy” (1981), Medalem 40-lecia Polski Ludowej (1985), odznaką „Zasłużony Działacz Kultury (1973).

Zmarła 14 czerwca 2016 r. Została pochowana na Cmentarzu Bródnowskim (kw. 81D).

E.G.